Przygotowanie do badań laboratoryjnych

Przygotowanie do badań laboratoryjnych

Badanie krwi:

To, co jesz ma wpływ na obraz Twojej krwi. Szczególnie obfitość i jakość ostatnich przed pobraniem próbki posiłków oddziałują na wynik badania. Dlatego najlepiej wykonywać badanie krwi na czczo. Ale to nie zawsze wystarczy. W przypadku analizy poziomu glukozy, cholesterolu, trójglicerydów czy leukocytów poprzedniego dnia należy powstrzymać się od jedzenia tłustych i słodkich potraw, a także picia alkoholu (od ostatniego posiłku nie może upłynąć mniej niż 8 godzin). Przed wyjściem do laboratorium można jednak wypić szklankę przegotowanej wody.

Dlaczego badanie krwi robi się rano?

Zmiany fizjologiczne, jakie zachodzą w organizmie są podporządkowane rytmom dobowym. Ocena wpływu pór dnia na fizjologię zajmuje się chronofarmakologia. Wynika z niej m.in., że stężenie jonów sodu, potasu i magnezu – pierwiastków ważnych dla funkcjonowania organizmu – jest niższe w nocy, a najwyższe rano. Fosforanów (ważnych dla elastyczności komórek) jest najwięcej w nocy, a rano przyjmują one wartości bardzo niskie. Kreatynina, której zawartość we krwi świadczy o kondycji nerek, podnosi się wieczorem. Natomiast poziom glukozy, istotny dla osób zagrożonych lub już chorych na cukrzyce, zwiększa się w nocy, a opada w ciągu dnia. Dlatego w każdym z tych przypadków krew do badania najlepiej oddać rano. Podobnie poziom żelaza: powinien być oceniany na podstawie próbki pobranej rano, bo po południu stężenie tego pierwiastka we krwi jest najwyższe. Także ocena hemoglobiny, bez której utrudnione jest wchłanianie wapnia i żelaza, będzie najbardziej obiektywna w godzinach, gdy ma ona wysokie stężenie. Ale np. w przypadku oznaczeń hormonów tarczycy oraz płciowych czas pobrania krwi nie ma wpływu na wyniki badań.

Badanie moczu:

Przed planowanym badaniem moczu zaleca się unikanie znacznych wysiłków fizycznych lub długotrwałych marszów. Przynajmniej dzień przed planowanym oddaniem moczu do badania zaleca się powstrzymanie od stosunków płciowych. W okresie okołomenstruacyjnym i w czasie menstruacji nie powinno się przeprowadzać badań mikroskopowych osadu moczu i należy rozważyć, czy w tym okresie nie należy odstąpić od badania. Pacjent powinien zaopatrzyć się w jednorazowe naczynie przeznaczone do pobrania moczu (ten pojemnik zwykle służy także do przechowywania i transportu materiału do laboratorium).

Do badań mikrobiologicznych pojemnik musi być jałowy, a oddanie moczu poprzedzone dokładnym umyciem narządów sąsiadujących z ujściem cewki moczowej (przy użyciu wody i mydła). W przypadku, kiedy pacjent nie jest w stanie oddać moczu do naczynia (np. jest niemowlęciem albo obłożnie chory) mocz należy pobrać do specjalnego plastikowego woreczka, założonego w sposób obejmujący ujście zewnętrzne cewki moczowej. Takie woreczki dostępne są w aptekach.

Najczęściej stosuje się pobranie moczu drogą mikcji, ze środkowego strumienia, aczkolwiek czasem istnieją wskazania do pobrania pierwszej oddanej porcji moczu, np. w przypadku wykrywania Chlamydia trachomatis zaleca się pobranie moczu ze środkowego strumienia.

Badanie kału:

Niewielką ilość (porcję wielkości orzecha laskowego) materiału pobieramy do specjalnego pojemniczka zaopatrzonego w łopatkę. Istotne jest, aby materiał pochodził z różnych miejsc tej samej porcji kału. Próbkę do czasu dostarczenia do laboratorium należy przechowywać w temperaturze lodówki. Uwaga: do badań mikrobiologicznych i mykologicznych należy używać jałowych pojemników, a materiał dostarczyć do laboratorium w jak najkrótszym czasie.